Hatırlarım koştuğunu Avara yamaçlarında,
Beyaz kurdelesi var örgülü saçlarında,
Ne de çabuk büyüdü bitti ortaokul, lise,
Doktor olacak artık bitse üniversite.
Altı yıl iyi koştu ve tıkandı finişte,
Biz diploma beklerken, geldi doktor enişte.
Yedi aralıkta evlendirdik bunları,
Mutluluktan uçtular geçtiler bulutları.
Bulutların üstünde bir leyleğe çarptılar,
Leyleğin Ağzındaki bebeciği kaptılar.
Bebe artık bizimdi adına bıdık dendi,
Bıdık gelmeden önce bohçasını gönderdi.
Geçti günler geceler, bizim bıdık büyüdü,
Annesiyle yürürken hep o önde yürüdü.
Matematik zayıftı, ana baba doktordu,
Sekizi biliyordu, dokuzu bilmiyordu.
Yirmi ağustostu sıcak bir yaz günüydü,
Benim ilk yeğenimin mutlu doğum günüydü.
O gece ter ve sancı bebeciğe can verdi,
Teri akıtan kişi hem Serap hem gerçekti..
Ufak dediler kıza anasından ağırdı,
Doğunca ağlamadı, dayı diye bağırdı.
Can verirken düşünmeye kalmamıştı ki fırsat,
Yedi gün düşündüler vermek için uygun ad.
Adını da koydular gülesin doya doya,
Aramıza hoş geldin yeğenim minik Oya.
YAZ DOSTUM 
Yorum bırakın