
Öylesine özlerdim ki seni
sensiz zaman çabuk geçsin diye
zembereğini kırardım bütün saatlerin.
Hayalin gelse gözümün önüne,
gitme diye gözlerimi hiç açmaz,
bir yorganın altında ömür geçirirdim.
Kulağım çınlasa,
belki sen anıyorsun diye,
çıngıraklar takardım kulaklarıma.
Mesela ahtapot olmak isterdim senin için,
seni seven üç kalbim,
sana sarılan sekiz kolum olsun diye,
Ya da mecnun olup dolaşırdım
kutuptan kutuba bir aşağı bir yukarı
mavi balinalar gibi.
Eğer sen, evet sen mavi şapkalı kadın,
Sen tam elli yıl önce bugün,
Kar yağarken Taksim meydanına,
Hızlı hızlı geçmeyip otobüs durağının önünden,
Gözünü çevirip bir kez baksaydın bana,
ah keşke baksaydın
Yaşamayı boş verip, ömür boyu sana tapsaydım.


Yorum bırakın