
O ki beyaz bir gül goncasıydı,
O ki gündüz açıp gece solardı,
O ki kraliçesiydi masumiyetin,
O’nun kralıyım sandım,
karanlıktan sakınıp, aydınlıktan kıskandım,
aldandım, yaşlandım.
O ki salmıştı kendini dağlara,
O ki yılkı atıydı,
O’na eyer konulmaz, gem vurulmazdı,
O’nu benim kısrağım sandım,
dağlardan sakındım, gökten kıskandım,
aldandım, yaşlandım.
O ki dalga gibi sert vururdu sahile,
O ki dalga gibi sakin çekilirdi.
O’na set konulmaz, karşı durulmazdı,
O’nu benim maim sandım,
derinden sakındım, sığdan kıskandım,
aldandım, yaşlandım.
Ben ki beden eskidikçe, gençliğime daha hızlı koşardım,
Ben ki sonsuz sanırdım kendimi,
Ben ki sigaramı hep daha derin çekerdim bir öncekinden,
ta ki ecelle tanıştım rüyamda,
yaşlandım…


Yorum bırakın