DOLAŞ DESELER  

Dolaş deseler anılarında,
iskelesinde olmak isterim İnebolu’nun.
Elimde oltam, yağmur güneş fark etmez,
dibindeyim rengarenk takaların
Ve her balık vuruşunda bir kez daha yaşamak isterim
o çocukça heyecanlanışı,
Anılarını dolaş deseler.  

Dolaş deseler anılarında
Aralığında olmak isterim Ebe Hanife Hanımın.
Toz toprak içinde koşuşturmak isterim bir topun peşinden,
Ve her gol atışımda bir kez daha yaşamak isterim
o çocukça heyecanlanışı,
Anılarını dolaş deseler.  

Dolaş deseler anılarında,
Boyranaltı’nda olmak isterim elbette.
Derme çatma bir çadırın altında.
Eşi benzeri olmayan o çakıl taşlarında.
Ve denize her dalışımda bir kez daha yaşamak isterim
o çocukça heyecanlanışı
Anılarında dolaş deseler.  

Dolaş deseler anılarında,
çocuk olmak isterim
ve İnebolu’da olmak isterim elbette.
Ne kalbimdeki karşılıksız sevgiler,
Ne beynimdeki cevapsız sorular,
Mühendis filan değilim o zaman,
Büyük şehir görmemişim,
Aşk nedir bilmiyorum
Ama ben yine de çocukluğumu,